الشيخ البهائي العاملي (مترجم: على بن طيفور بسطامى)
346
منهاج النجاح في ترجمة مفتاح الفلاح (فارسى)
الّذى ملك فقدر ، و الحمد للَّه الّذى يحيى الموتى و يميت الاحياء ، وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ * . » [ سپاس خدايى را كه برتر است پس قاهر است ، و سپاس خدايى را كه باطن است پس آگاه است ، و سپاس خدايى را كه حكومت دارد پس قادر است ، و سپاس خدايى را كه مردگان را زنده سازد و زندگان را بميراند ، و او بر هر چيز تواناست ] . خرج من الذّنوب كيوم ولدته امّه . خلاصهء كلام بلاغت فرجام امام عليه السّلام آنكه : « هر كس اين دعا را كه مذكور شد در وقتى كه به جامهء خواب در مىآيد سه مرتبه بخواند بيرون آيد از گناهان مانند روزى كه از مادر متولّد شده باشد » . مترجم گويد : « خرج من الذّنوب » ، ذنوب - به ضمّ ذال نقطه دار - جمع ذنب است - به فتح ذال و سكون نون - به معنى گناه ، و فعل آن أذنب مىآيد . قال في « الصّحاح » : الذّنب الجرم ، و قد اذنب الرّجل . و بيرون آمدن از گناه از قبيل استعاره است چه تشبيه شده است مفارقت او از گناهان و خلاصى از تبعات آن به بيرون آمدن شخص از خانه يا امثال آن ، كلام از قبيل استعارهء مصرحهء تبعيّه است . و مىتواند بود كه تشبيه شده باشد گناهان به جامه و پيراهن و امثال آن ، كنايه از آنكه چنانچه آنها بدن را فرا مىگيرند گناهان نيز احاطه به اين كس مىكنند ، چنانچه كلام مجيد به آن ناطق است كه : أَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ . « 1 » و كلام استعارهء بالكناية باشد ، و ذكر خروج تخييل آن - و اللَّه أعلم » . و روايت كرده است در كتاب مذكور از حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله كه آن حضرت فرمودهاند : من قرأ هذه الآية عند منامه : « قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً . » « 2 »
--> ( 1 ) سورهء بقره : 2 - آيهء 81 . ( 2 ) سورهء كهف : 18 - آيهء 110 .